يکشنبه ٠٧ خرداد ١٣٩٦
مقام معظم رهبری می فرمایند:((امروز در كشور، رقابت مشروع و مقبول از نظر مردم و ما، فقط رقابت براى خدمت كردن به مردم است.))
معرفی

 نام : سیاوش

 نام خانوادگی : مهرور

 سمت : کارشناس بهداشت حرفه ای مرکز بهداشت مهاباد

  : 4-2442250

***************************************************************************

مقدمه

اصولا"آنچه که قادر است تهديدهای مدرن ناشی از توسعه يافتگی را کنترل وبرنامه های توسعه ای را به توسعه پايدار تبديل نمايد مرکزيت بخشيدن به سلامت انسان میباشد در حاليکه انسانها با توجه به نوع شغل وحرفه ای که انتخاب می کنند،بالاجبارباعوامل زيان آور وحادثه ساز دست به گريبان خواهند بودبه گونه ایکه چنانچه اين عوامل ازحدمجاز(تحمل فيزيولوژيک ) بدن فزونی گيرد علاوه برناتوانی زودرس نيروی کار وکاهش بهره وری موجب ازکارافتادگیهای کلی وجزئی وناهنجاريهای اجتماعی وخسارتهای هنگفت اجتماعی و اقتصادی خواهد شد.بنابراین با توجه به چشم اند از آينده وتوطئه های استکبار جهانی ، ايران اسلامی نيازمند نيروی کار سالم وماهر ومبتکر و خلاقی است که قدرت وتوانايجاد تغييردرتکنولوژی وارداتی وبومی کردن آن در کشور را داشته باشد بديهی است رسيدن به چنين چشم اندازی بدون توجه خاص به سلامت کار ومحيط کار وحفظ شان ومنزلت وخدمت کارگران وصنعتگران ونيروی کار ماهر امکان پذير نخواهدبود.

 معرفی بهداشت حرفه ای

 تقریبا 45 درصد جمعیت دنیا و 58 درصد افراد بالای 10 سال در شمار نیروی کارجهانی قرار دارند.  تلاش آنها که بی تردید به توان ایشان بستگی دارد موجب استحکام پایه های اقتصادی جوامع می گردد .                                                                                                                   

بسیاری از افراد بیش از یک سوم زندگی پس از بلوغ خود را در محیطهای مخاطره آمیز می گذرانند. طبق تخمین سازمالن جهانی بهداشت در سال 1995 سالانه 68 تا 157 میلیون مورد بیماری شغلی در اثر تماسهای شغلی مختلف ایجاد می شود                                                                                 

بهداشت حرفه ای از جمله باارزشترین دارائیهای افراد جوامع و کشورهاست که بعنوان یک استراتژی با اهمیت نه تنها سلامتی شاغلین را در نظر می گیرد بلکه تاثیر مثبت و قابل ملاحظه ای در بهره وری و کیفیت محصولات – انگیزش کار – رضایت شغلی وکیفیت کل زندگی افراد جامعه دارد .                                                                                                                       

بیماریهای شغلی در اثر تماس مستقیم باعوامل مضر شیمیایی و بیولوژیکی و خطرات فیزیکی محل کار بوجود می آیند .اگرچه بنظر می رسد که اینگونه بیماریها شیوع کمتری نسبت به دیگر بیماریها دارند شواهد دال براین مدعاست که گروه عظیمی از مردم بخصوص در کشورهای در حال توسعه مبتلا به اینگونه بیماریها هستند .                                                                                       

در بسیاری از موارد بیماریهای شغلی به حدی شدید هستند به فرد مبتلا را ناتوان از انجام کار می سازد . مع ذالک دو عامل پیشگیری از آنها را آسان می سازد : اول اینکه عامل مولد اینگونه بیماریها قابل شناسایی – اندازه گیری و کنترل است . دوم اینکه افراد در معرض خطر در دسترس می باشندو میتوان آنها را مرتبا تحت معاینه و درمان قرار داد . مضافا اینکه اینگونه بیماریها در صورت معالجه فوری در مراحل اولیه برگشت پذیر می باشند . در نتیجه تشخیص بموقع بیماریهای شغلی حائز اهمیت است .   بیش از 50 درصد افراد بزرگسال به نحوی در محیط كار خود در معرض یكی از عوامل زیان آور فیزیكی، شیمیایی، بیولوژیك و ارگونومیك یا استرس های روانی و فشار كار بیش از حد قرار دارند.
بنابراین رعایت ضوابط و مقررات بهداشت حرفه ای و ایمنی می تواند نقش اساسی در تامین یك زندگی سالم و بارور را برای همه جوامع و انسان ها فراهم كند.

وظیفه اصلی مدیران صنایع و كارگاه ها، افزایش سطح تولید و سوددهی بیشتر است اما در عین حال مسئولیت این قشر برای حفظ سلامتی كارگران بسیار مهم  تر است چرا كه كاهش تولید و زیان های مادی را می توان به روش های مختلف جبران كرد اما ضایعات انسانی از جمله مرگ معلولیت های دائمی غیر قابل جبران است.
استاندارد بودن محیط های كار و رعایت اصول ایمنی و بهداشت حرفه ای در سلامت كارگران نقش موثری دارد.متاسفانه مرگ های ناشی از كار در كشورهای در حال توسعه 5 برابر كشورهای صنعتی است بنابراین سلامت شاغلين به عنوان اقشار آسیب پذیر و ارگان مهم سلامت كشور باید مورد توجه خاص همه مدیران، كارفرمایان و سازمان ها قرار بگیرد.
چشم پوشی از حوادث و بیماری های شغلی جلوگیری از كاهش منابع مادی و انسانی را به دنبال دارد، این اقدام همچنین موجب كاهش فشارهای روانی در محیط كار و در نتیجه استفاده بهینه از نیروهای انسانی موجود می شود.ضمن این كه نباید فراموش كرد كه ایجاد انگیزه نشاط و سلامت نیروهای كار منجر به افزایش كیفیت محصولات، بهره وری و ارتقای كیفیت مدیریت می شود.
 بیشتر خطرهای محیطی و محیط های پر خطر از صنعت، كشاورزی، حمل و نقل، صنایع ساختمان و معادن ناشی می شود و حضور بهداشت حرفه ای در مشاغل فوق می تواند نقش بسیار موثری در كاهش خطرهای شغلی و بهبود سلامت شاغلان این مشاغل داشته باشد

 تعریف بهداشت حرفه ای :

 بهداشت حرفه ای علمی است از بهداشت کار که با مسایل بهداشتی و درمانی افرادی که بکار گمارده می شوند سروکار دارد .

 

تاریخچه کار :

1- عصر ابزار دستی       2- دوره بردگی      3- کار زراعتی       4- کار زنان         5- عصر ماشین

 با شروع انقلاب صنعتی بین سالهای 1760 تا 1830 در انگلستان ،جون به این امر آگاه بودندکه نیروی انسانی آنهاست که می تواند چرخ ماشین های عظیم و غول پیکر صنعتی را به حرکت در آورد اتحادیه ها و سندیکاههای صنعتی و سازمانهایی همچون سازمان بین المللی کار و سازمان بهداشت جهانی تشکیل گردید

 ارزش و اهمیت کار :

 1- کار کردن وسیله ای برای صرف انرژی در راه مطلوب و حفظ تعادل فیزیولوژیکی بدن است .       

2- کار کردن وسیله ای برای ایجاد روابط اجتماعی با دیگران و ارضاء نبازهای روانی تا حد ممکن     .

3- از طریق کار فرد خود را جزئی از جامعه محسوب می دارد و نقش سازندگی خود را در جامعه ایفاء می کند                                                                                                                        

4- از طریق کار کردن و مقایسه خود با دیگران انسان به ارزشیابی توانایی ها ومهارت ها و نیز کشف محدودیت های خود اقدام  می نماید بدین طریق فرد درصدد توسعه و گسترش مهارتهای شغلی و حرفه ای خود بر می آید .                                                                                                                

5- کارکردن نشانه ای از استقلال مالی است و مهمترین عامل ترقی و تعالی هر فرد و جامعه می باشد .

هدف بهداشت حرفه ای :

 ارتقاء و تامین عالی ترین درجه ممکن وضع جسمی – روانی و اجتماعی کارکنان همه مشاغل WHO و  ILOطبق تعریف  جلوگیری از بیماریها و حوادث شغلی انتخاب کارگر ویا کارمند برای محیط وشغلی که از لحاظ جسمی و روانی قدرت انجام انرا دارد ویا بطور اختصار تطبیق کار با انسان ودر صورت عدم امکان این امر تطبیق انسان با کار.

هدف از ارائه خدمات بهداشت حرفه ای به حداقل رساندن بیماری های ناشی از کار و حد اکثر نمودن سلامت عمومی نیروی کار می باشد

 تاریخچه بهداشت حرفه ای در ایران :

  شروع فعالیتهای رسمی در زمینه ایمنی و بهداشت کار در ایران به سال 1325 همزمان با تشکیل وزارت کار و امور اجتماعی و تدوین قانون کار بر می گردد. در سال 1337 قانون مزبور با اصطلاحات و تغییراتی بصورت قانون به تصویب رسید که در این قانون وظایف مربوط به ایمنی و بهداشت کار بعهده اداره کل بازرسی کار محول گردیده بود .

این وضعیت تا قبل از سال 1362 ادامه داشت تا اینکه پس از تشکیل جلسات متعددی کارشناس و جلب نظر وزارت کار و امور اجتماعی و وزارت بهداری وقت و پیشمهاد و تصویب نامه مورخه 3/10/1362 هیئت دولت و به منظور جلوگیری از دوباره کاری و ارتقاء کیفیت ارائه خدمات برای حفظ و بالا بردن سلامت شاغلین ، مسائل بهداشتی محیط کار و کارگران به وزارت بهداری محول گردید و انجام این وظیفه ، ابتدا واحدی تحت عنوان واحد بهداشت حرفه ای در دفتر کل خدمات بهداشتی ویژه تاسیس و سپس به اداره کل بهداشت حرفه ای تغییر نام یافت . اداره کل بهداشت حرفه ای در آن زمان مسئولیت حفظ و ارتقاء سطح سلامت نیروهای شاغل کشور در حرف مختلف را عهده دار گردید تا اینکه با تصویب قانون کار جدید درتاریخ آبانماه سال 1369 و به استناد ماده 85 این قانون وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی عهده دار نظارت بر مسائل بهداشتی درمانی کارگران و محیط کار و وزارت کار و امور اجتماعی عهده دار نظارت بر ایمنی و حفاظت فنی کارگران گردید .

در حال حاضر مسئولیت نظارت و اجرای برنامه ها و طرحهای بهداشت حرفه ای در کشور بعهده مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی میباشد .